เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook AxNovel เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ระบบเช็คอินยุทธภพ…ข้าแค่อยากเป็นปลาเค็ม

ยอดวิว

จำนวนตอน

220

หมวดหมู่

กำลังภายใน

อ่านตอนแรก อ่านตอนล่าสุด

เนื้อเรื่องย่อ

จะเกิดอะไรขึ้น เมื่อโชคชะตาเล่นตลกให้ \'หลี่ฉางอัน\' ชายหนุ่มผู้ปรารถนาชีวิตเรียบง่าย ต้องมาอาศัยอยู่ร่วมชายคากับเหล่าสตรีผู้ไม่ธรรมดา! ตั้งแต่ \'อึ้งย้ง \' อัจฉริยะด้านการทำอาหารที่หนีออกจากบ้าน, \'เสี่ยวเจียว\' สาวใช้ผู้อ่อนโยนแต่ซ่อนความลับ, ไปจนถึงสองพี่น้องแห่งวังบุปผา \'เอี้ยง้วย-เลี้ยงแช\' ผู้เย็นชาและงดงาม และสตรีปริศนา \'ตงฟางปุ๊ป้าย\' ผู้สูงศักดิ์... บ้านเช่าหลังน้อยจึงกลายเป็นสมรภูมิย่อมๆ ที่เต็มไปด้วยเสน่ห์ เสียงหัวเราะ และความวุ่นวายที่แม้แต่จอมยุทธ์อันดับหนึ่งยังต้องปวดหัว!
หลี่ฉางอัน คือชายหนุ่มผู้ทะลุมิติมาพร้อมระบบสุดโกง แต่แทนที่จะออกไปสร้างชื่อในยุทธภพ เขากลับขอใช้ชีวิตสโลว์ไลฟ์ในเมืองเล็กๆ เปิดบ้านเช่า และมีความสุขกับการ \"เช็คอิน\" รับรางวัลไปวันๆ แต่แล้วโชคชะตาก็ส่งบททดสอบที่เขาไม่เคยคาดคิดมาให้ เมื่อเขาดันไปเก็บ \"อึ้งย้ง\" มาเป็นแม่ครัว, รับ \"เสี่ยวเจียว\" มาเป็นคนทำความสะอาด, และได้สองพี่น้องที่สวยที่สุดแต่ก็อันตรายที่สุดในยุทธภพอย่าง \"\'เอี้ยง้วย-เลี้ยงแช\'\" มาเป็นผู้เช่า!
บ้านหลังน้อยที่เคยเงียบสงบจึงกลายเป็นสมรภูมิย่อมๆ ที่เต็มไปด้วยสีสันและความอลวนในทันที! เขาต้องรับมือกับฝีมือทำอาหารระดับภัตตาคารของอึ้งย้ง, ความภักดีที่น่าสงสัยของเสี่ยวเจียว, และสงครามเย็นระหว่างสองประมุขหญิงที่พร้อมจะเปลี่ยนสวนหลังบ้านให้กลายเป็นลานประลองได้ทุกเมื่อ
ท่ามกลางความวุ่นวายในแต่ละวัน ความผูกพันที่ไม่คาดฝันก็เริ่มก่อตัวขึ้น หลี่ฉางอันได้ค้นพบว่าชีวิตที่มีได้กลิ่นหอมของอาหารมื้อค่ำ ท่ามกลางเสียงทะเลาะที่น่าปวดหัว กลับมีความสุขยิ่งกว่าการเป็นจอมยุทธ์อันดับหนึ่ง แต่ปัญหาก็คือ... เขาจะปกป้องชีวิตอันแสนมีค่านี้จากโลกภายนอกที่โหดร้ายได้อย่างไร หรือจะยอมเสี่ยงทุกอย่างเพื่อเก็บงำความลับต่อไป?... ไม่ว่าเลือกทางไหน ชีวิตของเขาก็จะไม่มีวันเหมือนเดิม….ระบบเช็คอินยุทธภพ ข้าแค่อยากเป็นปลาเค็มหลี่ฉางอัน คือชายหนุ่มผู้ทะลุมิติมาพร้อมระบบสุดโกง แต่แทนที่จะออกไปสร้างชื่อในยุทธภพ เขากลับขอใช้ชีวิตสโลว์ไลฟ์ในเมืองเล็กๆ เปิดบ้านเช่า และมีความสุขกับการ "เช็คอิน" รับรางวัลไปวันๆ แต่แล้วโชคชะตาก็ส่งบททดสอบที่เขาไม่เคยคาดคิดมาให้ เมื่อเขาดันไปเก็บ "อึ้งย้ง" มาเป็นแม่ครัว, รับ "เสี่ยวเจียว" มาเป็นคนทำความสะอาด, และได้สองพี่น้องที่สวยที่สุดแต่ก็อันตรายที่สุดในยุทธภพอย่าง "'เอี้ยง้วย-เลี้ยงแช'" มาเป็นผู้เช่า!บ้านหลังน้อยที่เคยเงียบสงบจึงกลายเป็นสมรภูมิย่อมๆ ที่เต็มไปด้วยสีสันและความอลวนในทันที! เขาต้องรับมือกับฝีมือทำอาหารระดับภัตตาคารของอึ้งย้ง, ความภักดีที่น่าสงสัยของเสี่ยวเจียว, และสงครามเย็นระหว่างสองประมุขหญิงที่พร้อมจะเปลี่ยนสวนหลังบ้านให้กลายเป็นลานประลองได้ทุกเมื่อท่ามกลางความวุ่นวายในแต่ละวัน ความผูกพันที่ไม่คาดฝันก็เริ่มก่อตัวขึ้น หลี่ฉางอันได้ค้นพบว่าชีวิตที่มีได้กลิ่นหอมของอาหารมื้อค่ำ ท่ามกลางเสียงทะเลาะที่น่าปวดหัว กลับมีความสุขยิ่งกว่าการเป็นจอมยุทธ์อันดับหนึ่ง แต่ปัญหาก็คือ... เขาจะปกป้องชีวิตอันแสนมีค่านี้จากโลกภายนอกที่โหดร้ายได้อย่างไร หรือจะยอมเสี่ยงทุกอย่างเพื่อเก็บงำความลับต่อไป?... ไม่ว่าเลือกทางไหน ชีวิตของเขาก็จะไม่มีวันเหมือนเดิม….------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ลงวันละ 5-10 ตอน อ่านฟรี 50 ตอน 

สารบัญ

(220 ตอน) อัปเดตล่าสุดเมื่อ 2026-03-10 03:13:48

เหอะ! อกแบนเช่นนี้จะมีประโยชน์อันใด?

ระบบเช็คอินยุทธภพ…ข้าแค่อยากเป็นปลาเค็ม

ยอดวิว

จำนวนตอน

หมวดหมู่

เนื้อเรื่องย่อ

สารบัญ

หรือว่าคนผู้นี้... สมองมีปัญหา?

อย่าคิดว่าเจ้าหน้าตาดีแล้วข้าจะไม่กล้าทุบตีเจ้า

ทั่วหล้าจะมีผู้ใดคู่ควรให้อึ้งย้งเป็นแม่ครัวส่วนตัวกัน?

การเกียจคร้านทำให้ข้ามีความสุข

ฐานที่มั่นโอตาคุ, ระบบเช็คอิน

คิดว่าข้าเป็นแม่ครัวของเจ้าจริงๆ หรือ?

เจ้าจะใช้กำลังบังคับให้ข้ายอมจำนนหรือไม่?

บำรุงไตพร่อง แถมยังไร้น้ำตาล

ชีวิต... บางครั้งมันก็เรียบง่ายเพียงนี้

ที่แท้การไร้เทียมทาน ก็อ้างว้างเช่นนี้เอง!

ข้าจะคอยดูว่าเจ้าจะลำพองใจไปได้อีกนานเท่าใด?

ชานี้…

ฉกฉวยเวลาครึ่งค่อนวันมาพักผ่อน

ทำอย่างไรดี?

ร้อยปีบำเพ็ญเพียรจึงได้ลงเรือลำเดียวกัน

ทะลวงขอบเขต

ดูครั้งเดียวก็เข้าใจ แต่พอลงมือทำกลับพังไม่เป็นท่า

ท่านคงไม่ได้คิดจะลงแช่พร้อมกับพวกเราหรอกนะ?

ช่วยไม่ได้...ก็ข้ารวย

เหตุผลที่เอี้ยง้วยเกลียดชังบุรุษ

อาหารครึ่งชีวิตหลังของข้า ฝากไว้กับเจ้าแล้วนะ

กลับทำให้ข้าผู้นี้สนใจในตัวเจ้ามากขึ้นเรื่อยๆ เสียแล้ว!

จ้าวตำหนักจอมเผด็จการหลงรักข้า?

ชีวิตในบางครั้งก็เรียบง่ายเช่นนี้เอง

แม่ครัวสำรอง, เสี่ยวเจียว

ข้าก็แค่อยากได้แม่ครัวธรรมดาสักคน!

วสันตพิรุณไร้สำเนียง

เพราะขี้เกียจใช้สมอง…….

หลี่ฉางอันผู้เป็นเจ้าของบ้าน ออกไปนานยังไม่กลับ

วันฝนพรำกับการแช่น้ำพุร้อน

อึ้งย้งทวงต้นฉบับตอนต่อไป

ความรู้สึกค้างคามักตราตรึงใจผู้อ่าน…

ความสุขของพวกใช้โปร คนธรรมดายากจินตนาการ

ไม่ไปเร่แสดงนับเป็นการสูญเปล่าโดยแท้

เขียนนิยายสักเรื่อง คงไม่ต้องถึงกับต้องเอาชีวิตเข้าไปเสี่ยงหรอกกระมัง!

เรื่องนี้ข้าโอ้อวดได้อีกนาน

คุณค่าแห่งอำนาจและชาติกำเนิด

วิธีการเสริมความแข็งแกร่งเช่นนี้ ช่างสุขสบายเสียนี่กระไร

ช่างสมคำร่ำลือโดยแท้!

รอยยิ้มนั้น... งดงามเกินบรรยาย

เจ้าคิดว่า... ข้าประมุขจะหวาดกลัวหรือ?

ยัยเด็กโง่สมคำร่ำลือโดยแท้

งามแบบต่างแดน

ยัยหนูนี่...ท่าทางแปลกๆ

ต่อให้เง็กเซียนฮ่องเต้มาเอง ข้าก็จะไม่มีวันจ่าย!!

เจ้าช่างอ่อยเก่งยิ่งนัก!

บริการปลุกยามเช้าฟรี

บิดามันเถอะ... ช่างหัวการค้าเสียจริง

เหอะ! อกแบนเช่นนี้จะมีประโยชน์อันใด?

เจ้าเป็นบุรุษตัวโตเสียเปล่า คิดจะพึ่งพาสตรีอย่างนั้นรึ?

นี่มันใช่เรื่องที่คนเขาทำกันหรือ?

สายตาที่อยากสังหารใครสักคน

หรือว่าตงฟางปู้ป้ายอยากจะกินเจ้าหมอนั่น?

ความสง่างาม ไม่มีวันล้าสมัย

ยอดบุรุษหน้าขาวคู่บัลลังก์จักรพรรดินี

อักษรจีนมีแปดหมื่นตัว คำว่ารัก... เจ็บปวดที่สุด

ยังไม่ได้ตั้งชื่อตอน

หลี่ฉางอัน บุรุษผู้เป็นดั่งขุมทรัพย์

เจ้าจะบอกว่า... แม่นางตงฟางถูกใจคุณชายเข้าแล้วงั้นรึ?

เมื่อก่อนท่านเอาใจข้า เรียกข้าว่าเสี่ยวเถียนเถียน (น้องหวานใจ)

เรือมิตรภาพล่มเสียแล้ว

มารบูรพามาเยือน

ถ้าเจ้ากล้าใช้ของสิ่งนั้นเป่าออกมาแม้เพียงเสียงเดียว... ตาย!

เสื้อนวมตัวน้อยของข้า...มีลมรั่วเสียแล้ว

เจ้าช่างดีต่อพ่อของเจ้าเสียจริง

เป็นเพียงการปูทางเพื่อการหวนพบบรรจบในคราหน้า

หากทำให้ข้าไม่พอใจ ข้าจะเอาแส้หนังมาเฆี่ยนเขา

มีคนที่ชอบแล้ว แถมยังเป็นบุรุษอีกหรือ?

หรือ... ข้าจะมอบสตรีให้เจ้าสักคนดี?

หลี่ฉางอัน ยาพิษในร่างมนุษย์

คนผู้นี้ต้องป่วยหนักเป็นแน่?

ข้าเลี้ยงแช... ผู้คลั่งไคล้ความงาม

บทที่ 73 นิ้วกลาง

เรื่องดีๆ เช่นนี้ พี่หญิงกลับแอบเก็บไว้คนเดียวได้อย่างไร?